Herkes çeyiz düzüyordu sevdiğine
şiirler düzdüm ben sana iliştirdim kelimeler harfler arasında çatal iğnesiyle tane tane dokunamadığım kıyamadığım
her şiir satır satır şimdi her yer sen hece örülü düzinelerce yazılı adının baş harfi
Sen alfabesiyle saklı çeyizimde
El emeği göz nuru
hepsi ilmek ilmek sayfalarca yediğimiz
içtiğimiz ayrı gitmeyenler günler nice
anıları yad ediyorum sürekli senin yokluğunda
içimde bir sızı ile sana yazdığım
şiirleri nesirleri besteledigim
nağmeleri sen tınısıyla okuyorum
yarım şimdi yazdıklarım yazıp yazıp
sildiklerim sensiz günlere gebe yastığa dayadığımda başımı geceler senden
bahseder sakladım hepsini geçmişin gözyaşlarında gizli gelecek köprü
kurmuş önümde durmuş kalem kağıtla
ortaklaşa ne hayaller kurmuş
Sen sonsuzluk sonumuz yok demiştin
hüsrana uğramış feveran eder beni asıl
bu düşünce hani
Evimizde çocuklarımız oynayacaktı
bu senin bilmediğin hayaldi
Gezdiğimiz şehirlerde caddelerde
ayak izin var hafızamda durur
oturduğumuz bank boğazın kenarında
içtiğimiz çaylar
bir ömre bedel mumu söndürdüm her gün
sensizliği kutladım yine her zamanki
gibi şerefine içtim ikimiz için
©ebrulimsi5
E