Bizim mahallenin çocukları
Erkenden kalkarak sabahları,
Yüzlerini yıkamadan daha,
Koşarlardı parktaki salıncağa.
Salıncağa binmek için her biri,
Sıkıca ve kızgınca tutar,
Bırakmazdı kolay kolay,
Salıncağın paslı zincirini.
Salıncak gıdıklanırdı,
Çocukların ayakları çıplak olduğu için
Çocuklar hayıflanırdı,
Salıncağı uçuramadıkları için.
Gökyüzünün en tepesi,
Neresi ise işte orası,
Çocukların en hayalperesti,
Önlerinde çekiyordu başı.
Mutlu olunca çocuklar,
Salıncak havalara uçuyordu.
Evlerine gidince çocuklar,
Salıncağa hüzün oturuyordu.
O