Çapraz olarak sana bağlı olduğum halde yerçekimi için kızgınım.
İzin ver gök gözlerinde özgürlüğüme itileyim.
Yada göğüs havzandaki boşluğa bırak.
Yosun köşelerde gizli gizli ağlarken, nilüferler gözyaşımın kanbeyazı
Vücudumun sıcaklığından sallanarak,
tanrısallığım eriyor.
Elbisem yüksek sesle çiçek açar.
Beni daha da yaklaştırıyorsun.
Sadece birkez sana ağzımı serbest
bırakabilseydim,
Asla terk etmezdin...
Ama rüzgarların gölgeleri
çok gelişigüzel.
Beni tekrar boğmaya çalışacağını biliyorum.
Beynimde haşhaşlar çizik çizik.
Ayaklarım baharın ötesinde...
©mustafaks
M