Son baharın hüzün dolu yaprakları,
İlk baharın aşk kokan sabahları,
Ve insanın düşünmeden yaptıkları.
Güneş batarken tan yerinden farksız
İçimde biri var seni bekleyen, cansız
Ağlayanların hüznünü kaptım, geliyorum yanına elsiz, ayaksız: geceler sabahsız.
Kaybedenlerin şehrinde kalbine talibim
Ya gel, topla bu solan çiçekleri ya da hiç bir zaman ekme.
©_münzevi
_