Alın terim;
İlmek ilmek aşka işlediğim ismin
Emek emek var olan bir hayat, vaat ettiğim
Biraz yürek işte kiminde olmadan vicdan-ı esaretim
Sevmek değil gözlerindeki acıya değmek varsa cesaretin
Bırak! yarın da geçmesin içinde bir yerde ismim
Parmak izim;
Umuduma dokunduğunda
gözlerim aynaydı ya hani sana
Yarınımı fısıldamışlardı iki melek sanki kulağıma
Sesinin izi gibi kalmalı nefesin silinmesin yaramdan
Sakın vazgeçme denir bazen
sanmam, inadı bile kesin yalandan
Gözlerindeki ışıltıdan vazgeçme! senin umudun yazandan
Kimliğim;
Yaşamayı bilmediğim bir coğrafya aslında kaderim
Fazla cümlem yoktur ama inanırım ki anlatımı güçlü kalemim
Kim olduğumu aslında yeni yeni farkına vardığım bir dönemdeyim
Şu anki bende aradığım tek şey aslında, galiba hiç düşünmedim
Kendi içimde küçük bir dünya var ettiğimde iyi ki tek savaşmışım diyebilmeliyim
Kimsin bileyim;
Soy adından vazgeçebilecek kadar sevmeye değer mi karşındaki, bilmeden
Yarına emin adımlarla ilerlerken düşersem görebilecek mi beni biraz boydan kaybeden ben
...
©şiire
Ş