Göz görmeyince gönül katlanıyor mu ?
Katlanıyor katlanmak denilirse.
Deniz berraklığını yitirmiş gözümde,
Işıklar kararmış...
Çığlıklar sessizce susuyor,
Boğaz dokuz boğum;
Sekizini yutup, birini yutkunuyorum.
Ölmüyorum,
Yaşıyor muyum ? Bilmiyorum...
Kokusu sızlarken ciğerimin direğinde,
Sesi, göz kapakları, kirpik dipleri ve sakalının grisini düşündükçe;
İçimin bam teli tir tir titriyor...
Ve daha doğmamışken güneş sabahın köründe;
Gecenin zifirinden daha kara,
Gökyüzünden daha yüksek,
Yeşilden daha mavi,
Arsız yağmur misali üzerime rahmetle akan özlemine katlanmak denilirse, katlanılıyor elbet...
©-eternal-
-