Bir nokta koymalı bu özleme.
Kelepçe vurulmalı.
Adın karışmalı "bir zamanlar'a"
Bir var mış...şimdi, yok muş olmalısın...
Kalbimi çivilemeliyim yalnızlığın içine.
Yıkık iskeleler kurulmalı sana gelen bütün yollara...
Üşüyen ellerimi yad'eller ısıtmalı...
Yaşanan herşeyi, verilmiş her sözü, bir kefene sarıp gömmeli toprağa...
Zakkum serpmeli acılarımın üstüne.
Sonra sen...!
Tek sen...
Yalnızca sen ağlamalısın bana...
©mertadam67
M