Karanlıkta saklardım seni kimse görmesin diye, görüpde benden almasın diye
Ama artık tınısı kaybolmuş yetim bir melodi gibisin.
İşlediğim ilk cinayet masumluğumu yitirdiğim ilk nedensin.
Volta atıyorum beynimdeki uçurumun kenarında. Öylece çaresiz..
Küçücük kalbime sığdırdım cesedini. Kalbim mezarlık, beynim ise bir ölünün hatıra defteri. Takvim yaprakları biriktirmiştm adna..
Kavuştuğum gün artık takvimden bir yaprak daha eksilmeyecekti. Eksilen son yaprak benim ölüm tarihim olacaksa ; o halde bugünü seçiyorum ve son yaprağı kopartıp sana geliyorum..
©novellam
N