Sana karşı olan nankörlüğümden edemediğim kulluğumdan utandım ruhu bedeni senden sürgün ettim fakat her nereye gittiysem sana ait olmayan hiçbir yeri görmedim aldığım nefesten soluduğum oksijenden bütün nimetlerinden
Lütfü insanında utandım utandım
Ve bir çığlık koptu yüreğimden sana karşı asi ve azgın nefsime yer gök inlerken iman nuru sardı bütün benliğimi anladım ki her şeyin hakimi ve rabbi! Sensin Yarabbi!
©hasanbey.
H