Sana küsersem bir gün
Ki küserim belki,
Yüzüme bakarsan, elimi tutarsan
Küsümü parmağınla usulca bozarsan
Usulcacık öpersen yanağımdan
Biraz çocukça, biraz adamca
Sokulurum, sarılırım sıcağına
Yârim derim belki hemen
Sana kırılırsa kalbim
Ki kırılır belki,
Elini tutmam, yüzüne bakmam
Kavuşmak üzere demem ayrılırken
Mısra, mısra yazsam da aşkı
Senli şiirleri yazmaz artık kalem
Anmam adının tek bir hecesini
Küserim kağıda, kaleme de belki
Yüreğin en kuytularına saklarım seni
Senden vazgeçersem,
Ki vazgeçerim belki,
Ne içtiğimiz kırk yıllık kahvenin
Ne kirpiğinden süzdüğün bakışın,
Ne yüreğinden, yüreğime akışın
Ne yandığımız aşkın hatırı kalır
İçtiğimiz sıcacık çaylar gelir aklıma
Onlar bile belki ısıtmaz artık bizi
Üşür sevgi, donmuş yüreğin kıyısında
Sana susarsam,
Ki susarım belki,
Sonsuzluğa karışır sesim
Yedi cihanda ararsın da
Duyamazsın tek bir tınısını
Susarım, derinden susarım
Papatyalar susar saksıda
Gökyüzünde mavi susar
Kırmızı kuşlar ötmez ki bir daha
Ölürüz belki suskunluğumuzda
Sesini unutur, belki de saklarım
Seni seversem,
Ki seviyorum,
Küstürme beni, sakın susturma,
Vazgeçmeyelim kolayca
Kırılıp dökülmeyelim üç günlük dünyada
Uğraştırma beni, mecalsizim yar
Yara olma yaralarıma,
Aşk olalım, aşık kalalım
Aşık ölelim
Vesselam…
©suskun__34
S