Acırım Sen kokmayan bahçelerde gezen her nefse
Uğramazsa ne olur dert ve keder onun kalbine
Oyun zannın da bulunmuş ta atmış kendini çamura
Acırım o bataklığın için de boğulan her beşere
Ezana tıkanmış kulaklar neye yarar Yâr
Benim Sen'in hasretin gibi bir elemim var
Yaşatmasın Mevlâm Sen'in olmadığın hasreti bana
Dünya da elde edeceğim kefen kalsın yanıma kâr
Öleceğim diye üzülecek değil ruhum
Çürüyene kadar toprak altında kalsın huzurum
Ne de olsa az kalmış mahşer alanın da toplanmaya
İşte benim için en büyük ödül olur oraya zuhurun
©gülvekül
D