Gelmek sana, daha şafak atmamışken
Sabah güneşinden önce seni görmek özgürlüktür
Sevmek seni, gözlerimi dünyaya yeni açmışken
Bir ömür boyu seni hatırlayarak yaşamaya mecburum
Taşımak seni, dert-bela dolu kalbimde
Yorulmadan birlikte toprak olmak lazım
Çizmek seni, ilk çağdaki kara kara taşlara
Yağmurlar altında sana bakmak istiyorum
Söylemek seni, diyarından gelen kuşlara
Uyuduğunda kirpiklerin gibi gözlerini özlüyorum.
Vazgeçmek senden, dünyanın en gereksiz işi
Yaz, zemheri aylarında mahçubum sana
Gelmek sana, yol vermeyen kar ve dağlar ile...
(Recep Çağala. telif hakkı bana aittir.)
R