Bir akşam üstü Mor salkımlı menekşe Bahçelerinden çıkta gel
Saçlarını omuzlarına bırak
Kalem tabiri kaşların dikilsin karşıma
Rahmetli annenden kalan
Gerdanı tak boynuna
Manolya kokun sarsın gönül bağımı
Güneş batmak bilmesin ufuktan
Kolu komşu gitmesin kapımdan
Baharı bekleyen börtü böcek gibi kıpırdasın
İçim Tansiyonum fırlasın
Kap kaçak döksem heyecanımdan
Annenin yavrusunu beklemesi gibi
Oruç tutan zatın suyu beklemesi gibi
Fakir kapılarımı açsam sana
Aşk serbetinden ikram etsem
Sünger dudaklarına
Yer döşeğini sersem odanın yüzüne
Aylar oldu yollarını izledim
Azabından her nebzebi titrettim
Huzuruna sarılsam
Yokluğunun verdiği gecelere
Gün doğumuna kadar şiir okusam sana
Hecelerimi karıştırsam dil ucumda
Gözlerimiz kokumuzla uyuya kalsa
Ebedi nasibi yaşasak avuçlarımızda
©sahafca
S