Bir kalem alırsın, susar her şeyin,
Bir çizgiyle başlar yıkım ya da evin.
Ne kelime yeter, ne de sözde bir şeklin
Sanat; içten gelen bir yol gibidir.
Bir resim yaparsın, konuşur sessizce,
Bir nota duyarsın, ağlar belirsizce,
Ne gözle görülür, ne de bilgelikle,
Sanat; kalpte atan bir an gibidir.
Bir şiir yazarsın, titrer geceler,
İçinde saklıdır susmuş heceler.
Ne bir ruh kalır geçmişten, ne de izler,
Sanat; yaşanmadan bilinmez bir yer.
Bir oyun başlarken iner perdeler,
Rol değil anlatılan; içteki hisler.
Her seferinde daha da gerçek söyler,
Sanat; yalanların sustuğu yer.
Ve bazen bir sesle çözülür içim,
Bazen bir fırçayla döner geçmişim.
Her duygum dökülür, silinir şeklim,
Sanat; beni bana anlatan kişiliğim
©gecesiyahı
G