kulaklarımda senden bir uğultu,
aklımın bavuluysa dünden hazır.
kan çanağı gözlerimde yas
acı, hoyratça kol geziyor bedenimde.
güç bela bir yastığa uzanıyor yorgun kollarım
gözyaşımda boğuluyor kalan son umut kırıntım.
nereden geliyor bu sancının sesi?
ardından binlercesi...
bendeki senmiş meğer
kaderimin en karanlık gecesi.
delik deşik ruhum birkaç mandala denk
bir eskici arabasını mesken tutmuşum
hatırlamam kimim, kimlerdenim.
dünsüz ve yarınsızım
yağmurlarda susuz, depremlere hazırlıksızım.
sensiz ve de beklentisizim
yastığımda boğuyorum boş nefesimi.
©aryabasman
A