yaşamak en ağir yük omuzlarımda
ölümü ne kadar bekledim
dertlerle geçiyor zaman
ben böyle bir hayat dilemedim
vapurlar geçiyor burgazdan
ben kayip bir sandalın
denize düşen küreğiyim
herkes beni görmemezlikden geliyor
gidiyor arkasına bakmadan
zaten biraz vardım
neden yok olamıyorum
elimde kimliksiz acılar
kimseye veremiyorum
biraz sait faik okuyorum
burada bir o görüyor beni
abi neden mutlu olamadık diyorum
o diyor 'şimdi sevişme vakti"
tamam da abi diyorum
bedenler degil ruhlar diyor
şimdi anlıyorum
bulmayım sandalın diğer küreğini...
©ateşbaz
A