Neydi senin üzüntün, neydi kederin
Elem'i bahtında, baki mi sandın
Bilmezsin belki de , budur kaderin
Yazılan yazıyı, siler mi sandın...
Yüreğe miaddır, çekilen çile
Bülbülü küstürme, bağında güle
Edilen şükürler, bir gelse dile
Verilen imtihan, kalır mı sandın...
Gündüzün döndürme, Aysız geceye
Çevirme sâdeni, bir bilmeceye
Dök içini korkma, bin bir heceye
Okuyan; dizeni, bilmez mi sandın...
Bırak! yol bilmeden, giden ağlasın
Kanatma yaranı, kabuk bağlasın
Merhemin Hak'tandır şüphen olmasın
Ettiğin duayı, duymaz mı sandın...
Hoşnut kıl gönlünü, olmasın miskin
Sanma ki güllerin, dalına küskün
Eyleme dillerin Mevla'ya, suskun
Ömer der yarınlar, gelmez mi sandın....
©ömerdemir
Ö