Tozlu raflardan güçlükle bulduğum..
en gerçek fotoğrafımız...
özlem kokan bakışlarla..
hatirladim o günleri...
bir sonbahar günüydü..
sokağın sonuna bir fotoğrafçı açılmış
ben bir hatira istemiştim ..
fotoğrafçı ise sahte bir gülüş..
ikimizin tek gerçek fotografı..
o gülüşümdeki korkuda saklıydı
şimdi yanlız hatırladım o günleri..
yalnız düşledim korku dolu gülüşleri..
esti deli rüzgar ve sarardı sonbahar...
zaman tecelli etti sonunda ve öldü anılar
ben kimim?
burası neresi?
saat kaç?
içimde hala daha ilk günkü korkular var
ve şimdi senden bana kalan ne varsa
hediye ettim bu sonhabarın yanışına ..
alev alev kabul etti..
başka mevsimlere doğru ..
sapsarı esti gitti..
©alihan00
A