Boynu bükülmüş
Gökyüzüne secde ediyor
Yalnız, bir başına kalmış papatya
Sarı yaprakları güneşin ışığıyla nasıl da parlak
Gözlerimi üzerinden alamıyorum
Ne kadarda masum görünüyor
İnsanlar birbiri ardına sıraya girmiş;
" Seviyor mu sevmiyor mu " diye
Yapraklarını koparmak istiyorlar
Onu köklerinden, yurdundan ayırmak için;
Sabırsızca bekliyorlar
Papatya sessiz ve nefessiz
Gözlerini onlara çeviriyor;
İçinde ayrılığın hüznü dolanırken
Yüzünde acı bir tebessüm doğuyor;
Cellâdı ona adım, adım yaklaşırken...
©mehmetbk11
M