Bir şarkısın sen,maviliğinde,
Pus tutmuş camının ardından çaresizce bakamazdım.
Geriye dönüp soluksuzca yatamazdım.
Derinliğinde kaybolmak varken buralarda yaşayamazdım
Sevda dolu bir çantayla yoluna hasretim.
Karadeniz.
Buralar eski İstanbul değil, karanlığı gece değil,
Senin akıntınla yaşayan o görsel boğaz artık aşk değil,
Bir sabah güneşi doğarken bir umudun sönmesi an bile değil.
Gök maviyken seni anlamak insan olup sende söz olmaktır.
Karadeniz.
Seni merak ediyorum
Etmeyenler bilmezler tutkunu
Seni anlatmak renkleri karıştırmaya benzemez
Gök maviyken yürekleri dağlayan
Karadeniz.
Kıyısı deniz olan şehirler seninle yaşarlar
Tozsuz yollarında yalanlar yağdırmazlar
Seni dalgalarında anlatmaksa boğulmak
Gecesi matem olan kıyıda ölü bulunmaktır.
Karadeniz
Sis çöker dağ yamacına,
aşk düşer sevdalı dalgalarına,
Gözler sende kaybolurken bir türkü yükselir bağrında,
Gözleri yeşil olanla mavi olanların tanığı hep ufkunda
Seninle batan güneşin görsel güzelliği kararır kıyılarında,
Hayat verenler varmış hayatı satanlar gibi anlatanlar
Sana açılıp yalanları paylaşmak için sende yok olanlar
Tutmazsın bağrında yüreği leş olanı atarsın kara lakabınla
Sevdamla koşuyorum maviliğinle coşuyorum.
Karadeniz.
Bir sevdaydı sana olan tutkum
Maviliğinde başladı yaşam bulan ufkum
Sana açılıyorum seninle aşka bir nokta koyuyorum.
Bedenim ıslak ve yorgun sularında boğuluyorum.
Karadeniz.
uzun bir yola çıktım
istesen de istemesen de vermem bir mola,
gök hüzünlüyken rengi KaraDeniZ....
©balatlı
B