Perdemin aralığından içeri sızan güneş misali özgürlüğünü kazanmış acılarım süzülüyor kalbimden her bir yana.
Onlar kan değil bayım, gözyaşı...
Acıyor.
Sızlıyor.
İçinde boğulduğum sarmal böylece sürüp zihnimi istila ediyor.
Her seferinde tekrar sızlıyor tekrar acıyor.
Kaç kere daha acıyarak geçireceğim günlerimi.
Kaç kere daha elimden çalacaksınız ruhumun kumandasını?
Kaç gecemi daha kurban edeceğim size?
I