kollarım taşımaz
bu yükler epey ağır.
görünmez bir yumruk vuruyor
sarsılıyorum.
kollarım elveda diyor.
penceremden sızan ışığımi
tanıyamıyorum
yabancı herkescikler
gözlerim dayanmıyor
istifasını veriyor.
sarsılıyorum
uyku şehrine aldım ikametimi.
kepenk kapattım düşüncelerime
ve sende kapalı kaldın orada.
kırmızı güller
yabancı gölgeler
yorgun gözler
sarsıldım ama
bilmez bizimkiler
krater göz çukurlarım.
muhaldir tek aşkım
epey yoruldum koşmaktan.
lakin nefeslerim tükenmiyor
ver beni bana geri.
bu yol bitmez daha ileri
sarsıldım ve sendeledim
ruhum oyununa başladi
bedenimi kandırıyor.
sarsıldım lakin yıkılmadım.
siyah beyaz gördüm dünyayı.
renklerden muaf yaşamlar.
sövdüm.
©moonchacal
A