Fevti adımlarcasına gittin.
İzlerini en içime kazıyarak, sessizce
Yalnızlığı armağan eder gibiydin.
Hiç duraksamadan uzaklaştın rüyamdan.
Latife ediyorsun sandım, yanıldım.
Gittin işte.
Ama ben durdum, kalbim atmadı bir daha.
Bu kabusun tahakkukuğuna adayamadım kendimi.
Elimde kaldı, küçük hatıralar ve ellerin.
Gidişinde kaldı bütün rayihalar.
Uçurum başında sema kollarımı tuttu.
Ve adımlarım ölümün önünde,
Boşlukta kaldı.
Beni maziye kilitlercesine gittin.
Anahtarı, elimin yetişmediği sırtıma,
Bir hançer gibi saplayıp gittin.
Son vedan böyleydi.
Zaman yoktu, zamanı yoktu bu cehennemin.
Boşluktaydı.
Ellerimi bırakması için yalvardığım yıldızlar,
Gecelerimde derttaşken şimdi acı çektiriyorlardı.
Güneşim sönmüştü çoktan.
Toprağa saudade oldum, sana değil.
Sen gittin, ben kaldım.
Kalan, bir yalan içinde dolanandı.
Ölüme sürgündüm.
U.printer
U