Sirenler çalar ve yine gözyaşı başlar
Dökülür gözlerden sular gibi gözyaşları
Ölür hayatı bilmeyen bir çocuk
Ölür dünyayı görmeyen kör
Ölür birine aşık olamayan bir genç
Ölür hepsi bir mermi sesiyle
Uzanır yerin sonuna öylece
Durmaz nefretli gözler kızarır
Ölmeye meraklıdır ezelden beri
Her kurşununda bir can düşer toprağa
Oluk oluk akar yere kan
Kimse bilmez barış denen şeyi
Tutturmuştur bir savaş denen illet şeyi
Onu yakacak olan döktüğü gözyaşlarıdır
Bilmez ki bir damla suya muhtaç olacağını
F