Savaş çığlığı yankılandı dağda,
Gözyaşları aktı her bir yaprakta.
Kaybetmek neymiş öğrendik an be an,
Mutluluk uzak bir düşte kaldı o an.
Bir kardeş gitti, bir baba suskun,
Toprağa düştü beden, yürek burkun.
Ölüm kol gezerken soğuk gecede,
Ağlamak bile yetmez bu kedere.
Kurşunlar değil, sessizlik vurdu,
Bir annenin feryadı içimi kurdu.
Savaş bitse de içinde bitmez,
Bir kalpte açılan yara silinmez.
Şimdi sor bana: ne için döküldü kan?
Bir hiç uğruna kaybettik zaman.
Mutluluğu bir dua gibi fısıldadım,
Ama hep ağlamakla uyandım.
©llnehirr_2
L