Şiirime kan damladı
Ve doğu guta'lı kadınlar ıslaktı.
Vahşi ateş böcekleri,
Çiğ karahindibalar üzerinde dans ediyordu.
Gece boyunca bulut yoktu.
Tan yeri ağardığında,
Yıldızların sönme vakti gelmişti,
Güneşin ilk ışıklarıyla, yavaş yavaş anlaşılıyordu yok olmaların çokluğu.
İki vurulanlar: sen ve ben
Sen ve ben, çirkin yöntemlerle güzel bir dünya yaratmak için iki eksik kalan,
Bütün kılıçların keskinliği, gözyaşını kökten kurutmak için duruyordu.
Bir çift beyaz güvercin,
Zeytin ağaçları üzerinde sohbet ediyordu.
Aşk yoktu,
Herkes eski sevdiğini arıyordu.
Korunaklı aşk şiirim,
Dumandan hasta oluyordu.
Saldırılara, bir keman yayı gibi çekiliyorum
Yakın olduğum zamanlardan çok uzaklaşıyorum
mekanın topografyası bu ...
Modern dilde, solda marj yoktur.
Sevdiklerimizi unutmak için
Önce onları uyutmak gerekiyordu...
Kan düştü şiirime
Ve ben kan içine düştüm...
M