Savaş'k

Şiirlere kan damladı
Ve doğu guta'lı kadınlar ıslaktı.
Vahşi ateş böcekleri,
Çiğ karahindibalar üzerinde dans ediyordu.
Gece boyunca bulut yoktu.
Tan yeri ağardığında,
Yıldızların sönme vakti gelmişti,
Güneşin ilk ışıklarıyla, yavaş yavaş anlaşılıyordu yok olmaların çokluğu.
İki vurulanlar: sen ve ben
Sen ve ben, çirkin yöntemlerle güzel bir dünya yaratmak için iki eksik kalandık.
Bütün kılıçların keskinliği, gözyaşını kökten kurutmak için duruyordu.
Bir çift beyaz güvercin,
Zeytin ağaçları üzerinde sohbet ediyordu bu yüzden.
Aşk yoktu
Herkes eski sevdiğini arıyordu.
Korunaklı aşk şiirleri,
Dumandan hasta oluyordu.
Saldırılara, bir keman yayı gibi çekiliyordum
Yakın olduğum zamanlardan çok uzaklaşıyordum
Mekanın topografyasıydı bu ...
Modern dilde, solda marj yoktu.
Sevdiklerimizi unutmak için
Önce onları uyutmak gerekiyordu...
Ve şiirlere kan düşünce,
Güllerin kırmızı rengini aldığını gördüm.
Şiirler gül kokuyordu,
Güller kan ağlıyordu,
Ben düşüyordum,
Kan düşüyordu şiirlerime...
©mustafaks