acı insana verilmiş ceza mı yoksa ödülmüydü
çocuklar düşmeden ogrenemiyor yürümeyi
sandıklardan çok copluklerde buldum elması
bazen ateşle dövülmek gerekirmıs demir gibi
keskin kılıca dönüşmek için
gemilerin yanması gerekirmiş
en zor savaşları kazanmak için
şükretmeli insan mazideki acılarına
seni daha güçlü biri yaptığı için
daha aciyorsa yere düşünce dizlerin
yeteri kadar kanamadigi içindir
akitiyorsan gözyasini yanıyorsa yüreğin
gözyaşın kurumadigi için
kül olmadığın içindir
ah çıkıyorsa dilinden yaşıyorsun demek
tutunacak dal arıyorsan
daha düşüyorsun
kimseden kimseye fayda olmadığında
kendi yaralarını kendin sardiginda
düştüğünde etrafına bakmak yerine kalktığında
işte çocuk işte o gün büyüceksin
insanı zaman değil acılar büyütür
insanları zayıf kılan kaybetme korkusudur
birgün kaybetmekten korkmadigin zaman
egeceksin o dik başları
kirildiktan sonra kanatacaksin seni kiranlari
kimse uzatmayacak dost elini
minnet etmiceksin
gerekirse kendin kazacaksin mezarını
işte o zaman büyüyeceksin çocuk
bu dünya zayıf olan için çok acımasız
yaşamak için savaşmak zorundasın
©gökçekız
G