Ağır ağır düşüyor sanki yüzüme damlalar,
Ayaklarımdan dökülen acıları hissediyor kaldırımlar,
Sesimi yankılarla sana getirsin beyhude gezindiğim sokaklar,
Bilmiyorum, kaç dert geçti...
Mutluluklarım hep kursağımda kaldılar.
Yaşamak, şu anda benim için yalnızca nefes almak,
Sensizlik bataklıkta beni yutan yapış yapış toprak,
Yoksa benden geçti mi artık ağlamak?
Ağlayamıyorum,
Gözyaşlarım oldu bana yasak...
Dört gün geçti bunun üstünden,
Ruh halim sökülüp atılıyor sanki bedenimden,
Yumak yumak dolanıyorum kalbimden,
Birde sen gelsen,
Bakıyorum, seni göremiyorum,
keşke şimdi damla damla sen yağsa gökyüzünden...
Geri kalan hayatlardı bizimkisi..
Nasıl böyle gönülden sever bir kişi?
Yürüyen bir ölüden farksızım sanki,
Derler ya, yaşarken ölmek hani...
Sayende sevgilim,
Sayende...
Ben de tecrübe ediyorum o "yaşarken ölmek" tabirini...
M