Sütten bile beyazdır, aydınlıkta umut var,
Sen kendini bilmezken, sana ağlar bulutlar,
Her ızdırap gecenin, bir sabahı vardır da,
Senin karanlık ruhun, isyanını kanıtlar...
Sanma yaptığın kardır, güneş böyle yayılmaz,
Çığlıklar atarsın da, tek kelâmın duyulmaz,
Her kanayan yaranın, bir merhemi olsa da,
Senin karanlık kalbin, kalpten bile sayılmaz...
Dolaşıp dur beyhûde, son çâreni de kullan,
Pencereler ardında, öne arkaya sallan,
Lâkin dünya ayrılır, bilen ve bilmeyenle,
Sen karanlık ruhunla, gel dünyada akıllan...
©frespiritt
F