pencerenin önüne oturmuş sabahı beklemekteyim
bu çaresizliğin nerden geldiğini bilmemekteyim
inan gönül kapından başka bir yere gidememekteyim
al beni içeri çünkü bitmekte olduğumu hissetmekteyim
geçerken yoldan yürümekte olan insanlar
Benim elimde ise bitmekte olan sayısız sigaralar
her duman da farklı anılar saklanmaktadırlar
onlar da boyunları bükük aklımda kalmaktadırlar
yasak mı koydun be kadın kalbine söyle
neden almıyor beni içeri yıllanmış bir şekilde
tamam kandırdı beni gülüşlerin yine
artık koy beni kalbinin köşesine, gel de
©çareszşair
Ç