O

Sebeb-i Noksan...

Ya sen eksiksin bende
Ya da ben bana fazlayım
Senden beri sensizliğinle yastayım
İki gözüm seni arıyor
Resimlerle kandırıyorum kendimi
Sızın azalmıyor hiç
Gözyaşları derman oluyor bazen acıma
Bazen yağan yağmur kapatıyor hasretini
Ben beni bende kaybetmişken
Seni kendimde aramak neyime...
Solan son gül de yüzümde oldu
Sesini duyunca gülümseyen yüzüm yok artık
Bir şahibe var ki sebebi sensin
Duyduğum tek his yok artık ruhumda
Saçlarına bakınca düğümlenen gözlerim
Bugünlerde iki çeşme
Sarhoş ellerim nefesini arıyor her yerde
Seni sende bırakmışken
Kendimi sende unutmak neyime...
Son sözlerim dediğim her cümle
Yeni bir şiire başladı
Noktaları unutur oldum
Bırakamıyorum artık bu illeti
Yazdıkça yazası geliyor insanın
Her şey iyi hoş da
Yazarken uğruna akan gözyaşlarım olmasa
Belki o zaman bir şiir daha yazılır sana
Ama daha önce de söyledim
En güzel şiir sensin
Daha güzelini bekleme benden
Seni şiirlere hapsetmişken
Kelimelerimi özgür kılmak neyime...
©omerr34