Seddin arkasındaki yecüc mecüc gibi içim hararetli ama önünde set
O set ki soğuk, buz maskeli ; bedenim, yüzüm
gülüyor soğukça,
sakince dinliyor,
herşeyi biliyor gibi izliyor...
içerideki telaşı göstermiyor.
Bildiği de birşey yok aslında
içeriyi yansıtmamak için şartlanmış...
Kasılmıyor bile artık rol yaparken,
tiyatro üstadları gibi ;
kötü adam, iyi adam, esas oğlan, şaklaban, *****, vicdansız, hain, ruhsuz, ketum...
Ne isteniyorsa oturmuş bedenine, yüzüne
üzerine dikilmiş sanki...
Yuhlansa, alkışlansa, bağırılsa, beğenilse, ayıplansa gerekeni yapıyor, rolünü
ve sahnesi bitiyor...
Alkış mı ? kimin umrunda ?
Seddi seyreyleyin.
©sec
S