Bu soğuk mermerde kaynar başım dinlenir
Rahat vermez geceler gündüz davetsizce odaya gelir
Penceremden içeri bir haykırış kucak dolusu
Rüzgarın öfkesi horozun bestesi dinlenir
Uykunun nefesini kestik bir daha ötmez çın çın
Rahata kavuşur ruhum uyandırmaz beni ham düşlerimden
Sonra öylece uçup gider balkonumdaki göçmen kuşlar gibi
Kapısı yoktur odamın çıkışı aşktır
Penceremin gözü hep ufuklara bakar
Martılarımın gözü hep buradadır
Duvarları bembeyaz saf bir çocuk gibi
öyle
Gezerim büyük alemlerde geceleyin
İşte orası hayattan kaçış evim
Zihnim bedenim buralardan giderim
Öylece balkonumdaki göçmen kuşlar gibi...
©korkmazvaı
K