Çocukluğum hep sefil geçti ondandır kaderi hep yargılayışım çelik çomak oynadığımızda bile hep yeldim hiç çelmedim.
mutlulukla saklambaç oynadım bir saklandı birdaha bulamadım. gençliğimi hiç sormayın ahuzar.geçti gönlümde bir filiz yeşerdi onuda gün vurdu
yani kader denen kahpecik.bana ta küçükken vurdu silleyi ozamanlardan unuttum gülmeyi
evlilik yeni bir hayatın başıdır dedik busefer de yokluk tebelleş oldu.yinede hayata tutundum kaldım rızkımı gurbette aradım durdum
bir yanım ölüme meyilli şöförlük işimiz değilmi sılamda anlamaz hal dan divane gezişim ondan...
T