Ah, yandı dillerim!
Her gecenin bir sabahı yokmuş.
Havar, çocuklarımı sevme sevdam
Bir gitmiş ki heves içerimden;
Kime ben sadakat yemini edeyim?
Mutsuzken, şevkim kırılmışken; mahcupken bana
Bir hicran hissi, fikrimde meydanlar barındırır
Yabancı, kalabalık, tanıdık yüzler..
Tıklım tıklım birikir ve dağılır.
Limanlar, koylar, sığ sular, denizler
Hangisine boğulsam bozkırdan arındırır?
Fikrimde temel atmış boydan boya dehlizler
Uzaklaşmak uzaklaşmak uzaklaşmak..
Kaçtığım yere, kaçtığım yerden
Kaç kere daha uzaklaşmak?
İnsan kaçamıyor ki kendinden.
Bir şehri bırakmak ne ki, sevdayı;
Bırakmak öylece hür davayı.
Uzaklaşmak sorgusuzca bir şeyden;
Bir gün içinde, içindeki her şeyden
Ah ki, yandı dillerim!
Her gecenin bir sabahı yokmuş.
©semihnbiri
S