zamanı elimle durduramam
şahı yüce göklere ulaşamam
zincir vurulmuş şu kanadıma
eski gibi kalan hey uçamam
kavuşmak olsun umuda
bir teselli can yarınlara
düştüm yere amansız
yankılanır sesim dağlara
haykırır sesim yükseklere
isyanın öfkesi patlar içimde
akıp gidiyor ömür yalan oysa
bilinmez ölüm nereden nereye
buğulu camlar ardından geçmişe
dönüp baktım bıraktığım ize
uyku gözlerimi haram kılmış
seher vakti alaca hüznün de
dört parmaklar sıkıyor beni
nefesimi boğuyor gibi
hasret doluyum içten içe
yaralar ah bu kalbimi
ne gün ışığı ne bir ses
uzakta boğuk nefes
rüzgar kulağımda kurşun
patlıyor geceler tez
©cihan3
C