Ben bir seyyahım;
İçimde biriktirdiğim sevgi kırıntılarını,
Hüzünlü şehrin sokaklarına bırakıyorum.
Mayhoş halimle hatırlıyorum sıkıntılarımı,
Yalnızlık bir yana, geçmişimden kaçıyorum.
Ben bir seyyahım;
Unutturuyor gökyüzü, siyah olan ne varsa...
Dalgalar vururken darbelerini zalimce sahile,
Dinliyorum bunca insan güftesini fütursuzca.
İçimde alevler canlanıyor, bu soğuk vadiyi biraz ısıtır diye...
Ben bir seyyahım;
Gece çökünce dertlerim de çöküp gider mi?
Duvarlar dost olur mu tekrar, yıldızlara anlatsam dinler mi?
Peki ya devrilir miyim şişelerce, şehre düşman kesilirsem?
Hayat da küser mi bana, karamsar bir seyyahsam?
Ben böyle görüyorum, şehir artık yabancı.
Gönül gözüm kapandıysa, artık sevgi de kalmadı.
Rumuz:u.printer
Ruken Ç.
U