Bir umuttu o düştü yer yüzüne
Halep'te Osman Bitlis'te Ali ve daha binlercesi
Ayazda elleri yarılan babanın alın teri, aç yatıp evladını besleyen ananın göz feri
O umuttu yine can verdi, önce vatan dedi
Ben yazarken bunları sıcak yatağımda
Dağda çarpışıyor kardeşim çakalla
Ey ulu Tanrı düşürme yiğidin sancağını
Biz Türkler ki gereğinde yararız yeri, namus bilip vatanı
Kan fışkırır o yerden binbir medeniyet kanı
Elbet mertlik olacak bir gün bu cihanın hânı
Sen, şehidim Allah'ıma insanların en yakını
Kalmasın biz de aklın; biz ki namerde, çatal başlı cellat pusatı.
klmşr...
Yitirdiğimiz canlarımıza rahmetle...
©klmsr.
K