İki cihan güneşinden arda kalan kayyime ilim
Öyle bir miras ki sahibi her iki alemde aziz
Diyar diyar dolaşmış,bi aded alim ondan birer iz
Denizler mürekkep ağaçlar kalem olsa ne ben yaza yaza anlatabilirim ne de cümle alem bu mukaddes mirası
Dağın dağa,gökyüzünün yeryüzüne,ayın güneşe,aydınlığın karanlığa kardeş,suyun bile orada söndürmeye kıyamadığı o kor ateş
İnsanı edeple yoğrulmuş
Yetim kalmış ilme,haîz olmuş mukaddes doğuyu bilir misin?
Bir zât var idi doğunun göbeğinde
İlim tennûrunda tebhi edilmiş
Ahlak-i muhammediyeden nasiblenmiş
İlimi,tasavvufu zâtına yordam edinmiş
Kamili mürşid,alim,seyyid,
Bir zât var idi
Bir telaş içinde geldi Nefes nefese kalmış muhbir güvercin.gözü yaşlı
Tir tir titriyor bir o kadar gamlı
Dudaklarınin arasında bir haber saklı
Ve ekledi:
Alemi islam tepeden tırnağa yaslı
O gün geldi hayra alamet değil bu gidiş
Bil cümle gök ehli bizden davalı
O zât şehadet şerbetini içmiş
O gün güneş hüzünlü bir o kadar öfkeli doğmuştu
Gök kapılarını sonuna kadar açmış misafirini bekliyordu
Ey Gözü dönmüş,evşab câni
Nasıl da kıydın o üstad-ı azize
Kurşun bile utandı değerken bedenine
Nasıl bir kin ki kurutmuş munecess kalbini
bir yıldız daha kaydı
İslam aleminden
Şu baharda üzerimize kar yağdı
O gidince belalar eksik olmadı ensemizden
Nasıl bir acıdır ya Rab
Göz yaşı bile gözyaşı döküyor
Yüreğe oturan ateşten öte azab
O kapıdan girişini beklemek ne kadar da zor
Ben şeyh Abdülkerim
Yek gayem hak yolunda,Allah için hizmet
Bilirim,bu işin akıbeti rahmet üstüne rahmet
Söylermisiniz kim gördü benden zahmet
Ağzımdan çıkan iki kelime degilmiydi hak ve adalet
Ecdadım seyyid
Ben ise Şehid oğlu Şehid
Bil cümle mahlukat şehadetime şahid
Bu ayrılık zor ama üzülmeyin ben Rabbime kavuştum
Tüyü bitmemiş yetimlerim size emanet
Onun Hikmetinden sual olunmaz
Ama şunu bilinki hakkım yerde kalmaz
Beni dualarınızdan eksik etmeyin...
©mubtedi13
M