oysaki ogun en aci en mutlu günüydü
ikisinde
bir evlat vardı sünnet olmuştu
sünnet kıyafetiyle ne işi vardi mezarlıkta
oydaki dramı cok acıydı
babasini hiç görmemişti
koşa koşa mezarina geldi babasının
annesine seslenişi yurek dağladı
anne babam bumu dedi
gösterdiği bir şehidin mezarıydı
annesi ağlayan gözlerle evet dedi
ben geldim baba sünnet oldum dedi
içim öyle yandı ki ne aci
şehitler ölmez di elbet
ama çocuklar yetim kaldı
G