ben ne mecnun um
nede sen leyla sın
bak yine elimde kalemim yazıyorum
bilmiyorum nerdeyim ne yazıyorum
ha ama ne biliyorsan diye soracaksan
sana duyduğum aşkın nefreti öfkesi
acısı tatlısı yok oluşunu herneyse bak bun sensin
kadıköy iskelesinde gördüm seni
kırmızı kabanın siyah cizmelerin
buğday gibi.sarı saçların
deniz gibi parlak mavi gözlerin
adeta yaratılış anlamıydı benim için
unutuyordum bak bir gülüşün vardı
cana canana yaşam verir
unuttum sanma bunları
sana gelip selam demek o kadar
zordu ki benim için o an ölmek daha kolaydı
ama ölürsem sensiz ölücektim
o an aklımda kırk tilki vardı
uzun uzun baktım sana bakarken
sen beni yakalıyordun..
adeta sana hipnoz oldum gözlerimi kaçırmak istiyorum fakat yapamıyordum
sana 1 saniye bakmadan geçirmek istemezdin sana bakarken ucan kuşları
havadaki oksijeni .
rüzgardanan salanan ağacın hışırtıları
o kadar hoş geliyordu ki anlatamam
selam ben emrullah demek ölümdü ya
inan ki analatamam şimdi bunları yazdım sana sen şimdi kimlerin sin kim bilir benim olmanı o kadar çok istedimki elbet bir gün karşılarız umarım bunu belki okursun .. elveda sevdiğim kadın
merhaba kara toprak ben geldim
©e.serçe
E