Damlalar düşerken gökten merhametsizce,
Biz ıslandık yine, aldırmadan bedene.
Çünkü şemsiye unutulmuş, askıda öylece,
Sevgiliye kavuşma varmış derdimizde.
Heyecan fırtınası kopar kalbimizde,
Adımlar hızlanır, sevgiyle beslenir her nefeste.
Görüşmek için sabırsızlanır ruhumuz,
Onu görmeden durmaz bu tatlı azap, bu sonsuz susuzluk.
Bir bakışta kaybolur tüm dertler, tüm acılar,
Onun varlığıyla dolar içimiz, huzurla dolar.
Yağmur da olsa, güneş de olsa fark etmez,
Sevgilim yanımdayken dünya cennet gibi gözler önünde.
Unutulmuş şemsiye, bir anlık dalgınlık olsa da,
Önemli olan bu sevgi, bu birlikte yaşanan anlar ya.
Islanmış bedenlerimiz bile mutlu bu buluşmada,
Çünkü aşkın gücü her şeye yeter, her engeli aşar.
©hasanbey.
H