Bırak,üstü açık kalsın damlarin
Eğri,bukru dursun duvarlar
Ay baksın,güneş ısıtsın içimi
Sarilsin bir kaleme ellerim
Dost bilsin,dert olsun karanlık
Sabah ayazi,güneşin batışı
Hepsi yasansin,yaşandıkça canlansin gözlerim
Sorsun seni,bir gece vakti çıkan hilala
Olmazsa,kuruluca kalan ışıklar
Anlatsın seni,sonu olmayan sokaklara
Ay karanlık,gece soğuk
Kor bir alev yakar beni,kör bir kuyu taşır bedenimi
Solar,ama yinede koklar çiçeği
Yanar kalbim ama,tekrar sever seni
Düş görür,dusuverir kalbine
Güz gelir konuverir bedenine
Koklar bir mısra yeli saçlarını
Sonra unutur
Yutar onca yılın kahrini
©kara-kalem
T