Yağmurun, toprağa vuran her kâtresi..
Unutturdu seni bana..
Sen yokken yanımda her bir yanım düşmüş,
terkedilmiş, her ânım yerle bir olmuşdu..
Senle yaşadığım her şey uzun bir yol boyunca aklımda olsun, olur belki lazım olur..
Yanlızlıktan, soğuk ve karanlıktan çıkamaz oldum..
Bunları düşüne, düşüne mahvoldum..
Mesai saatlerinde bile çaktırmadan yazdım, durdum ve sürekli yazdım..
Volkan gibi yanan bu cayır, cayır olan kalbim bile, sen yokken su istemez oldu, yeri geldi durdu..
Kâlem tutan bu eller titrer olmuş, tutamamış senin adını, alışkanlığını vermiş sen olmayana..
Bil ki ben bir gün seni aramaktan vazgeçersem ölmüşüm, artık öbür tarafta seni izler olmuşum..
Ama yinede bunuda bil ki sana yine âşık olursam geri gelirim, yine izlerim seni güneşin yüzüne vurmasını..
Her köşe başında, her yağmurun damlasında, her ezanın sesinde, her duvarda, duraklarda, toprakta, ağaçta, kuşlarda seni gördüm, izler oldum sonra da kokuna bağlandım bana inan gerçekten seni çok sevmiştim..
©karakuzgun
©karakuzgun
K