Yine gece karanlığı çöktü,
Ağır yük sırtımda, boynumu büktü.
Gündüzün aydınlığını beklerken gözlerim,
Ve sabahın ilk ışığı karanlığın.
Ne olur rüyama gel çok özledim.
Arta kalan tuğlalardan yaptım mabedini
Evini Göğsüme inşa ettim bırakma ellerimi
Tarif ediyorum sana bendeki yerini
Hadi topla bütün güzelliğini
Hadi cesaret et az ileri çık
Evinin kapısı açık,
Köşede bir masa var
Masada mavi ışık,
Gözlerinde güneş var,
Su var ekmek var,
Bakışlarında yeşeren çiçekler,
Uzağında güller ve karşında ben, içimde sen var
Ve dilimden hece hece dökülen sen İnerken gökyüzünden damla damla yağmurlar.
Her biri bir göz yaşı ağlamasın bulutlar,
Dile gelsin yeni doğmuş çocuklar,
Tutsunlar göz kapaklarını nolur ağlama sen.
Ah sen, bakma öyle yüzüme.
Yazıyorum işte seni dünüme ve bu günüme.
©berkehan
B