Yalnızsın, görebiliyorum
ağlıyorsun, duyabiliyorum
yorgunsun, hissedebiliyorum
seni anlamıyorlar, biliyorum
küskünsün hayata, anlıyorum
yalnızca ben biliyorum seni
ama beni de yalnızca sen sevmiyorsun
herkesin elinde tutsaksın sen
bir tek gönlümde özgürdün
hırpalanmaktan bitkin düşmüşsün
olur olmadık zamanlarda gözlerin doluyor
sürekli geceyi bekliyorsun huzur için
uykuyu seviyorsun ve nefret ediyorsun
susturmuşsun sözlerini, neden peki?
korkma ben varım, ama görmüyorsun
seni sevenleri kaybetmek korkutuyor seni
bu yüzden kendini ifade etmek istemiyorsun
içinde en tenha, en ücra köşesinde susuyorsun
inciniyorsun, seni düşünmüyorlar
ama hâlâ ısrarla devam ediyorsun susmaya
nerden mi biliyorum bunların hepsini?
senin kalbin benim kalbim.
©çareszşair
Ç