Ne doğudan doğardı ne batıdan benim güneşim.
Ben hep karadan aydınlandım.
Herkes gibi yaşamadım geceyi gündüzü.
Sen gözlerini kapamadan batmadı benim güneşim.
Sen gözlerini açmadan doğmadı.
Ben sadece,
Kalbinde ki yerimi yadırgamadım.
Onun dışında hiç bir yer zaman kavramını kabul edemedim.
Ben yüzünü gördükçe nefes alabildim.
Sana baktıkça özgürdüm, kuşlar kadar.
Yüzün gökyüzüm, gözlerin güneşim,
Kalbinse dünyam oldu yaşamı tattığım.
Sevgin yaşamımı sürdürebilmem için gerekli tek erzaktı.
Sen sundukça doydum.
Seni sevdikçe vardım ama,
Senin sevdiğin kadar yaşadım bu hayatı...
Emre TAYYIPOĞLU
©sannin
S