Esen ilk rüzgarla gideceğini bile bile,
Başka mevsimlerde açan bir çiçek iken sen,
körü körüne, çıkarıp yerinden
verdim ya, yüreğimi avuçlarına
İdamını gül bahçesinde bekleyen
Bahtiyar bir mahkum gibiyim şimdi
Biraz sevinç biraz hüzün içimde. ..
Hem içim, dışım sen ol istiyorum,
Tek dostum, sırdaşım, ailem, sevdiğim
Hem de korkuyorum,
sen gidince yapayalnız,
kimsesiz, biçareyken ben,
kim tutacak düşme diye ellerimden
At gözlükleri takmış gibi,
seni görsün her baktığım yerde gözlerim
Dümeni sıkışan bir gemiyim
tek rotamı sana kıldım.
Gitse peşinde yol olurum diyorum
Teselliler bahaneler ardı ardına sıralarken
seni unutmamak için bin türlüsünden
Gidersen aynı yollardan geçmezsin bunu da biliyorum
Kendimi kandırıyorum, nolur kızma
Zamanı gelip de vazgeçmek zorunda kaldığında
Bu ben olacağım, bile bile lades diyorum
Sen bana zaten gitmek için,
birgun bitmek için geldin
Seni bunu bilecek kadar seviyorum
Celladına aşık biri nasıl olurmuş
Bunu gör istiyorum
Hayat damarım, kalp atışım,tek düşüncem
Yok ki senden öncem, önceliğim, şecerem
Sonum sonram da olmasın farketmez
Seni yaşadığım günlerime sayarım ömrü
Ben uyurken git
Üzerimi örtmeden,
şişelerde kaybolduğumda git
Gözlerim bunu görmeden
Hissedersen Birgün ansızın
kalkma zamanının geldiğini
Bu güzel limandan geminin
Sessiz sessiz, ağır ağır git
Kalsın benimle avutsun hayalin
Tesellim olsun anıların
Ve verdiğin o büyük yeminin.
©asudeyim
A