Gökyüzündeki uçurtmalar gibiydi :
umutlarım , çocukluğum ve aşklarım .
Özgürce uçuracaktım kısmet olaydı ...
Ama fırtanalı geçen her günüme lanet
Yaza yaza kırıldı kalemim ,
Affet !..
Toprakta yeşeren tohum gibiydi yüreğim .
Bereket doluydu toprağım .
Ama kuraklığın ortasındayım ...
Dayanılmaz bir acının içinde Kıvranmaktayım .
Koskoca bir ağaç gibiydi :
Hedeflerim ve hayallerim .
Taşladı yaramaz çocuklar ellerinde ;
Gerçekler ve Acılar !..
Dallarımı kırdı tanıdığım tüm insanlar !..
Bilakis artık ne dalım var ne yaprağım ...
Ve günden güne kurumaktayım .
©dev_aşk
G